…dan laat het je niet meer los…

Mijn radio roots liggen bij de ziekenomroep. Met een nog ongeschoolde stem, lekker zwoel met veel aangeblazen lucht, trok ik menig luisteraar dichter naar de radio. Bij een Belgisch radiostation leverde me dat de nick-name Dunja op.

Radio maken zoals het vroeger ging

Naast presenteren leerde ik bij de ziekenomroep ook de technische kneepjes van het radio vak. Niks digitaal. Gewoon slipmat vasthouden en op het juiste moment loslaten. Banden monteren was letterlijk knippen en plakken. Op locatie sleepten we trots een Nagra recorder met ons mee.

Televisie, een vak apart

De overstap naar televisie maakte ik bij de lokale Haagse omroep Lokatel. Eerst alleen als voice-over, maar al snel kwamen daar presentatie, camera, geluid en montage bij. Ook daar was het nog grotendeels techniek met het handje. Op het frame nauwkeurig monteren vroeg dan ook de nodige handigheid en inspanning.

Even BN-er

Als presentatrice was ik bij de AVRO een seizoen lang het ‘frisse nieuwe gezicht’ van kunst- en cultuur programma Opium. Bijzonder om mee te maken, maar niet echt mijn ding. Te veel dwangbuis en kunst met een te grote K. Dus verdween ik weer van het tv-scherm en keerde terug naar mijn roots, de radio.

Verkeersinformatie en nieuws

Via lezer van verkeersinformatie bij de ANWB kwam ik terecht bij de Centrale Nieuws Service en later bij het ANP. Nieuwsjagen is voor mij geen sport, maar schrijf-technisch heb ik er veel van geleerd. Lange lappen tekst terugbrengen tot een nieuwsitem van 5 regels, geschreven in spreektaal. Ga er maar aan staan.

Presentatie en digitale techniek

Bij Den Haag FM werd ik ingewijd in de digitale radiotechniek. Voor het nieuws- en actualiteiten programma Studio Haagsche Bluf was ik lange tijd de ‘vaste uitzendkracht’. Techniek en presentatie op invalbasis. Meestal tijdens de vakantie, dus zomerse radio, luchtig en vrolijk.

Het informele interview met Wim Deetman, die afscheid nam als burgemeester van Den Haag, zal ik dan ook niet gauw vergeten!

Luisterboeken

Voor Dedicon sprak ik geruime tijd luisterboeken in. Pagina lange teksten. Niet ‘even’ snel, maar uren achter elkaar. Het vraagt om een andere manier van je stem gebruiken, een andere dynamiek.

De grootste uitdaging was wel het inspreken van mijn eigen boeken! Je zou denken dat je de tekst dan zo goed kent dat je geen fouten maakt. Niets is minder waar…


Zie ook portfolio